Parels

Parels

Parels behoren tot de sierlijkste juwelen. Het is dan ook geen wonder dat dit natuurlijk materiaal standaard behoort tot de inhoud van het juwelenkistje van iedere zichzelf respecterende stijlvolle vrouw.

Natuurlijk materiaal

In tegenstelling tot andere edele grondstoffen, zijn parels geen delfstoffen. Wellicht kent u allemaal het verhaal van de man die oesters ging eten en zijn tank stukbeet op een parel. Natuurlijke parels zijn inderdaad het product van weekdieren zoals oesters en slakken. De meeste parels worden gekweekt met behulp van oesters en mosselschelpen. Parels ontstaan in de schelpen van deze weekdieren wanneer er een vreemd object de schelp van het weekdier binnendringt en zich tussen de schelp en de mantel nestelt. Soms gebeurt dit zelfs in de mantel zelf. Wanneer de parel zich aan de schelp hecht, ontstaan halve parels die blisters genoemd worden.

Hoe worden parels gewonnen?

Hoe komt de mens aan de parels die door oesters worden geproduceerd? Wellicht is de meest klassieke manier hiervoor het parelvissen of parelduiken. Deze manier van parels winnen wordt reeds duizenden jaren gebruikt. Sommige bronnen spreken van 6000 jaar geleden. Het wordt als vaststaand feit beschouwd dat de oude Egyptenaren al parels kenden, maar ze werden 2500 jaar geleden ook al in Mexico gebruikt. Verder waren parels ook belangrijk in het oude India en in het Mongoli├ź van Gengis Khan. Verder werden ze gebruikt in de oude Chinese geneeskunde en konden de Romeinen er maar niet genoeg van krijgen.   

Momenteel worden parels meestal gekweekt omdat er om juwelen van te kunnen vervaardigen, veelal vraag is naar een bepaalde vorm van parels, waardoor parelkweek een noodzaak is om aan de vraag te kunnen voldoen.

Parelcolliers

De meest klassieke juwelen met parels zijn ongetwijfeld de parelhalssnoeren die ook onder de naam parelcollier bekend staan. Ze kregen hun ingang in de 19de eeuw, en zijn vandaag nog zeer gegeerd bij dames van stand. In het begin van deze trend werden de natuurlijke parels gekenmerkt door hun onregelmatige vorm. Zo kon toen de natuurlijke parel het best herkend worden. Later werd de voorkeur gegeven aan ronde of druppelvormige parels. Deze laatste twee zijn kweekvormen die bekend staan als gecultiveerde parels. Langzaam maar zeker werd de parel als edelsteen en juweel geïntroduceerd bij een breder publiek.

Kenmerken van de parel

Parels krijgen hun schittering door parelmoer. In feite is dit koolzuurhoudende kalk en de hoornstof aan de buitenkant. Deze hoornstof aan de buitenkant wordt conchyne genoemd. Parels zijn geen harde edelstenen met hun 2,5 tot 5 punten op de schaal voor hardheid, maar ze zijn omwille van hun samenstelling wel behoorlijk stevig en duurzaam.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *